سوئیت سمفونی این فصل را با من بخوان به رهبری مجید انتظامی و کارگردانی حسین پارسایی از 4 الی 12 مهر ماه در تالار وحدت به اجرای برنامه می پردازد.سوئیت سمفونی تلفیقی از موسیقی و نمایش می باشد. سال گذشته برای اولین بار این فصل را با من بخوان, خوانده شد و امسال هم به دلیل استقبال علاقه مندان با تغییراتی در خط موسیقی دوباره اجرا شد.

دوست ندارم این پست من شبیه بخش خبری یک سایت بشه پس بیشتر از حال و هوای خودم میگم و ارتباطی که با این سمفونی بر قرار کردم. ممکنه شما وقتی یک سمفونی کلاسیک را با بهترین سیستم صوتی از ضبط گوش بدید لذت ببرید اما وقتی در سالن باشید و محیط تاریک و شاهد اجرای زنده ارکستر باشید, متوجه میشید این لذت اصلا قابل مقایسه با لذت قبلی نیست...

وقتی نوای ساز های مختلف در سالن پخش میشه ناخودآگاه خودت رو به دست موسیقی می سپاری و مثل یک پر در دستان باد رها و آزاد میشی... چه خوش تر وقتی با اون موسیقی خاطره داشته باشی...

مثل روز واقعه - اجرای اول ارکستر, وقتی شروع میشه صدای دف همه وجودت رو تسخیر می کنه و یاد نینوا و عاشورا...

سرزمین خورشید - قطعه ای حماسی که شور شعف خاصی داره...

بوی پیراهن یوسف- وقتی مثل من طرفدار حاتمی کیا مخصوصا کارهای دهه 70 ایشون باشی هیچ چیز لذت بخش تر از این نیست که این موسیقی ها را همراه با اجرای گروه نمایشی بشنوی و ببینی !

از کرخه تا راین - آقای خورشید فر که به طور تخصصی سوت می زنند امسال شروع این دو قطعه را با سوت همراه کردند- واقعا هم زیبا بود و مجید انتظامی هم از وی بعد از اجرای قطعه تشکر کرد.

آژانش شیشیه ای- مظلومیت حاج کاظم و عباس آژانش شیشه جلوی چشمت میاد و راستش خیلی سخته با این موسیقی آروم و سوزناکی که این قطعه داره سعی کنی اشک تو چشمات جمع نشه... صدای ویلون دراین قطع می خواد فریاد بزنه...مثل یه بغض فرو خورده میشه..دقیقا مثل حاج کاظم...

قطعه ایثار- عزت ا... انتظامی روایت گر قطعه ایثار بود. یادم رفت بگم ابتدای هر قطعه یک نفر داستان اون قطعه را روایت می کنه, مثلا در روز واقعه و از کرخه تا راین حبیب رضایی روای بود و با گریم خاص مربوط به هر قطعه جلوی سن میاد و شروع به روایت می کنه, مریلا زارعی هم روایتگر قطعات سرزمین خورشید و آژانس شیشه ای بود. سال گذشته همه قطعات را مهتاب نصیر پور روایت می کرد و انصافا خیلی هم عالی این کار را انجام میداد.

حضور عزت ا.. انتظامی به روی سن باعث میشه حضار ایستاده آقای بازیگر سینمای ایران را تشویق کنند, آقای انتظامی هم کمی در مورد ایثار حرف میزنه و خاطره ای از ارکستر سمفونیک تهران که چجوری شکل و گرفت و چه مشکلاتی رو پشت سر گذاشت تعریف می کنه و یک خاطره طنز که باعث خنده حضار میشه...نهایتا به پسرش اشاره می کنه و میگه اجرا کن قربونت برم...مجید انتظامی هم دست استاد رو می بوسه و شروع می کنه به رهبری ارکستر و قطعه ایثار !

قطعه ایثار قطعه پایانی بود, ولی شدت تشویق علاقه مندان که رسم کنسرت ها هست باعث میشه آقای انتظامی یک قطعه افتخاری اجرا کنند و این 2 ساعت شور و هیجان پایان می پذیره ولی حال هوای ارکستر تا چند روز تو سر آدم می مونه...

من اوایل فکر می کردم شاید خسته کننده باشه برای گروه که 9 شب پشت سر هم اجرا داشته باشند...ولی وقتی به خودم نگاه می کنم که با اینکه 3 شب شاهد اجرای برنامه بودم ولی همچنان مشتاقم که بشنوم...توصیه می کنم شما هم حتما سری بزنید, ظاهرا قراره سی دی این سوئیت سمفونی هم روانه بازار بشه, این خیلی عالیه...در ضمن امکان تمدید مدت اجرای برنامه هم وجود داره...

خلاصه اینکه الان من رو ابرا هستم...!