دهمین انتخابات ریاست جمهوری آبستن حوادثی شد که مطمئنا از حافظه تاریخ پاک نمیشه. آرشیو مکتوب روزنامه ها و آفلاین سایت های خبری این چند وقت را نگه داشتم. حرف هایی که این چند وقته زده میشه در زمان عادی و کاهش هیجانات زده نمیشه یا به ندرت پیش میاد. برای من جالب تر از این ها مردم و لایه های مختلف اجتماعی بودند که حمایت خودشان را از این 4 نامزد اعلام می کردند.

آیا به طور جدی پیش خودتون فکر کردید که چطور میشه یک فرد طرفدار یک جناح سیاسی و یا یک نامزد انتخاباتی میشه ؟

زهرا اینظور نوشته بود که :

* هرکس توی این دنیا برای خودش آرمانها و اهداف و دغدغه هایی داره و با توجه به اونها تصمیم میگیره. به خیابانهای تهران نگاه کردید؟ برخلاف تصور اولیه مون (حداقل من)، از هر تیپ و قشری حامی کاندیداها وجود داره.
- اون دوست من به خاطر اینکه همکلاسیش توی تظاهرات روز کارگر توی تهران دستگیر شده میخواد به کروبی رای بده به خاطر چیزی که اون رو عملگرایی کروبی در دفاع از دانشجویان زندانی میدونه.

- اون یکی دوستم که اتفاقا بسیجی هم هست و روی آنتن ماشینش روبان سبز زده و حتی تو شاخه بسیج ستاد موسوی فعالیت میکنه میخواد به موسوی رای بده به خاطر چیزی که اون رو تداوم راه امام خمینی و نوستالژی دهه شصت میدونه

- اون یکی دوستام که توی یکی از مناطق مرکزی تهران زندگی میکنه پدرش رو که راننده کامیون بوده رو از دست داده. یک خانواده ۵ نفری دارن که ۴ ماه پیش سهام عدالت گرفتند (نفری یک میلیون) و سود ماهیانه دریافت می کنن، حالا میخواد به احمدی نژاد رای بده به خاطر چیزی که اون رو حمایت از مستضعفین و قشر کم در آمد میدونه

- اون یکی دوستم دانشجوی اقتصاده و میخواد به رضایی رای بده به خاطر چیزی که علاقه اش به تیم اقتصادی و مباحث اقتصادی رضایی میدونه.

- اون یکی دوستم اصلا میخواد رای نده به خاطر چیزی که اون رو عدم برآورده شدن حتی کف مطالباتش در بین برنامه های کاندیداها میدونه.

صحبت های زهرا درست هست, اما در پس دلایل,آرمان ها و دغدغه های هر فرد, یک سری نگرش و دیدگاه وجود داره که با اون نگرش(همانند عینک) دنیا را می بینه و اتفاقا این دغدغه ها و اهداف هم بر اساس همین نگرش شکل میگیره. افراد نگرش های مختلفی نسبت به مسائل عمده اجتماعی, فرهنگی, عقیدتی و.. دارند.

متاسفانه بسیاری از نگرش های افراد تحت تاثیر احساس اون ها هست, نه عقل و منطق. همه ما وقتی برای اولین بار با فردی آشنا میشیم و یا در موقیعیت جدیدی قرار می گیریم به طور ناخودآگاه ممکنه حس خوب و یا حس بدی نسبت به اون آدم و یا اون موقعیت داشته باشیم بدون اینکه به شناخت کافی رسیده باشیم.

حالا این سوال پیش میاد که چطور میشه ما قضاوتی داشته باشیم که بدور از احساس ما باشه ؟

من به شخصه برای شناخت آدم ها نگاه می کنم ببینم دوستانش کین ؟ دشمنانش کین ؟ اهداف و آروزهاش چیه ؟ دغدغه هاش چیه ؟

برای 4 نامزد ریاست جمهوری این کار را انجام دادم , تفاوت به قدری آشکار بود که هنگام نوشتن اسم نامزد مورد نظرم ذره ای شک نکردم...

به شدت معتقدم که گذر زمان خیلی از واقعیت ها را روشن می کنه, افرادی که به حضرت علی(ع) پشت کردند, امام حسن(ع) را تنها گذاشتند, امام حسین(ع) را یاری نکردند برای خودشون دلایلی داشتند و خودشان را قانع کرده بودند... اون ها سر دو راهی بودند و یکی از راه ها را انتخاب کردند...دو راهی های عصر ما کدام است ؟

راه درست کدام است...؟

شاید الان ندا آقاسلطان بهتر از هر کسی می دونه کدام راه درست و کدام راه غلط بوده...