صداها, فرزاد موتمن

آتیلا پسیانی، رضا کیانیان، رویا نونهالی، پگاه آهنگرانی، میکاییل شهرستانی، نازنین فراهانی، شهین نجف زاده و طناز طباطبایی

به صداهای اطراف خود توجه کنید, این مهمترین پیام بهترین فیلم فرزاد موتمن- به گفته خودش- می باشد. روایت اتفاقات زندگی سه خانواده که در یک آپارتمان زندگی می کنند, ساختار فیلم کمی نا متعارف است. از همان تیتراژ ابتدایی فیلم میشه فهمید با فیلم متفاوتی روبرو هستیم. فیلم های متفاوت به نظرم از دو دسته خارج نیستند, یا بسیار مورد توجه مخاطبینش قرار می گیرند و یا لایق دریافت جایزه زرشک طلایی هستند. من جزء دسته دوم بودم. هیچ دوست ندارم کارگردان لقمه را دور سر آدم بچرخانه و بالا پایین کنه  از داستان برای ما یک پازل درست کنه  که وقتی این پازل ها کنار هم چیده شد نتیجه کار اون قدر ها دلچسب نباشه که حتی بخاطر دو ساعت وقت هدر رفته افسوس بخوریم. آخر سر هم یا  باید کف بزنیم که نشون بدیم ما خیلی نکته های ظریفی از این فیلم برداشت کردیم یا به قول کارگردان ها عوام خطاب میشیم.

ــــــــــــــــــ

صندلی خالی,سامان استرکی

فريبرز عرب نيا، پانته آ بهرام، رضا عطاران، محمد رضا شريفي نيا، گوهر خيرانديش، فريده فرامرزي، يوسف صيادي، روشنک عجميان، بهناز استرکي، علي مردانه، اسدالله يکتا و خاطره حاتمي

بعد از تمام شدن فیلم با این نوشته روبرو می شویم که " فیلم بر اساس برداشت شخصی راجع به مسئله جبر و اختیار می باشد "

فیلم دارای سه اپیزود است که در هر یک به گونه مسئله سرنوشت و تقدیر و اختیار را بررسی می کند. اپیزود اول به مسئله اتانازی می پردازد. خانواده فقیری بعد از مدت ها بچه دار شده اند. حاصل ازدواج این دختر حاله و پسر دایی یک نوزاد 7 ماهه و دارای نقص جسمانی است. دکتر به آنها پیشنهاد می کنند بچه را که اکنون به کمک دستگاه تنفس می کنند از دستگاه خارج کنند و به مرگ طبیعی بمیرد. آنها دچار تضاد می شوند < اگه بچه را بکشیم قاتل یه آدم زنده هستیم و اگه نکشیم قاتل زندگی هستیم> اپیزود اول تمام می شود و تصمیم آنها مشخص نمی شود...اپیزود های دوم و سوم هم تمام می شود و هر کدام به سبک خود این موضوعات مرگ و زندگی و سرنوشت را به چالش می کشند...آخر داستان هم مشخص می شود آنها فرزند خود را نگهداشتند....

این از موضوع داستان....

البته تماشاگرانی که اواسط فیلم سالن را ترک کردند آخر داستان را متوجه نشدند چیر زیادی از دست ندادند ولی در مقابل کمتر حرص خوردند از دست فیلمای خاص و فیلمسازان خاص !

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

زادبوم, ابوالحسن داوودی

عزت ا.. انتظامی, بهرام رادان ، مسعود رايگان، رويا تيموريان ، مهدي سلوکي و پگاه آهنگراني

مسعود فراستی در یادداشتی می نویسد " زادبوم, ده فیلم با یک بلیت. می توانست فیلم مستند کوتاهی باشد درباره لاک پشت ها و تخم هایشان و دفاع از محیط زیست. اما حالا فقط فیلم سفارشی بدی است با شعار های سیاسی اخلاقی باسمه ای و فریبکار "

فیلم خیلی سعی داشت با نشانه ها و تلمیح حرف بزنه, اما خب تا حدودی شعار گونه در اومده, بهرام رادان خوب در نقشش ظاهر شده بود.